Gefotografeerde Fortis-klant ontsteekt in woede tegen Volkskrant
Wouter | 11 augustus 2008 07:20
Foto Martijn Beekman/ De Volkskrant
De Volkskrant plaatste onlangs een artikel over de problemen bij de Fortisbank met als kop ‘Je leest de angst op de gezichten’. Bij het stuk werd bovenstaande foto van Martijn Beekman geplaatst waarop een motorfiets, drie mensen en een Fortisfiliaal te zien ziijn. Eén van de drie afgebeelde personen ontstak in woede toen hij op de foto in de Volkskrant werd geattendeerd: “Ik kom geregeld bij die bank. Het personeel kent mij. Ik stond met verbazing te kijken naar een man met een fototoestel die ons op de foto zette en zonder een woord te zeggen op de motor stapte en verdween. Ik heb helemaal geen angst om Fortis en wil niet worden afgebeeld als iemand die mogelijk duizenden euro’s kwijtraakt. Ik voel me in mijn hemd gezet. Ik wens niet zo te worden misbruikt. Mag de krant zo’n foto zomaar afdrukken zonder mijn toestemming?”
De ombudsman antwoordt:
Ja het mag. Op de openbare weg geldt het portretrecht niet. Een fotograaf mag gewoon foto’s maken van voorbijgangers, zoals de televisie ook mag filmen in drukke winkelstraten. Wie winkelend wordt gefilmd terwijl zijn werkgever denkt dat hij ernstig ziek thuis zit, heeft pech gehad.
Had de fotograaf toestemming moeten vragen? Nee, dat hoeft niet. De foto is gemaakt op de openbare weg. En omdat de fotograaf vermoedelijk niet wist wat de toon van het artikel zou worden, heeft hij de gefotografeerden ook geen toestemming gevraagd.
De ombudsman (die om onduidelijke redenen de foto op de Thomsonlaan situeert terwijl fotograaf Martijn Beekman de locatie aanduidt als Albardastraat) heeft wel begrip voor de grieven van de afgebeelde Hagenaar:
Als je klant bent bij een bank, of er in ieder geval vaak komt om geld te pinnen en je wordt herkenbaar voor een filiaal afgebeeld bij een artikel dat negatief van toon is over de bank, dan ben je niet blij. Formeel is de redactie niets te verwijten en de fotograaf ook niet. Maar de economieredactie had zich wel moeten realiseren wat ze mensen aandoet als ze hen herkenbaar bij een negatief artikel plaatst.
Bron:Jan Edward blogspot
ik vraag me af hoe deze situatie in belgie in elkaar zit …
mag dit hier zomaar? of zijn er andere regeltjes?
nou Maarten, dat zou ik ook wel eens willen weten…
elders gevonden: het standpunt van SOFAM:
Recht op afbeelding
Zonder de toestemming van de afgebeelde persoon mag u geen foto, tekening, schilderij,… maken, reproduceren, publiceren, meedelen aan het publiek,…
Het recht op afbeelding is enkel van toepassing op personen, die geïndividualiseerd kunnen worden door bijvoorbeeld het gezicht en die herkend kunnen worden door anderen.
Het recht op afbeelding geldt tot twintig jaar na de dood van de afgebeelde persoon.
De toestemming kan zowel mondeling als schriftelijk gegeven worden. Een stilzwijgende toestemming kan volstaan indien uit de omstandigheden ondubbelzinnig kan worden afgeleid dat de afgebeelde persoon zijn toestemming heeft gegeven. Aangezien het recht op afbeelding restrictief wordt geïnterpreteerd raden we u aan, om bewijsproblemen te vermijden, om met de afgebeelde persoon een schriftelijke overeenkomst te sluiten, waarin u duidelijk omschrijft voor welke doeleinden de afbeelding gebruikt kan worden. Sofam heeft daartoe een modelovereenkomst opgesteld die gratis ter beschikking gesteld wordt van haar leden.
Voor minderjarigen is de toestemming van één van de ouders of voogd noodzakelijk. Bij overledenen wordt de toestemming door de erfgenamen gegeven.
Bij personen, die in de openbare belangstelling staan (de Eerste Minister, burgemeesters, zangers,…) wordt de toestemming tot publicatie van hun afbeelding vermoed voor zover deze afbeeldingen werden genomen tijdens de uitoefening van hun openbare activiteit.
Hallo Maarten,
Bedankt voor de interessante info. Een verwittigd man…….
groetjes,
Wouter
evenwel toch ook nog dit meegeven:
http://www.pers-gerecht.be/pdf.php?lang=nl&document_id=134&KBSPGPJ=a1760b61b6c4aad2daa97e5295a1d5d5
in concreto:
“Ook gewone burgers moeten soms aanvaarden dat ze in het kader van actualiteitsverslaggeving gefilmd of gefotografeerd worden, bijvoorbeeld bij een openbare manifestatie. Beeldjournalisten kunnen immers altijd opnamen maken van een openbare plaats, mét de personen die zich daar op dat moment bevinden, bijvoorbeeld in een justitiepaleis. Voor actualiteitsbeelden en opnames van een massa geldt het portretrecht dus niet. Maar er blijven grenzen. Een beeld reproduceren van iemand in een situatie die zijn reputatie kan schaden (bijvoorbeeld iemand die een private club verlaat), zou kunnen leiden tot een veroordeling. Het is ook verboden om iemands beeld te publiceren in een denigrerende context. Ook iemand die erg goed herkenbaar is of het belangrijkste onderwerp vormt van de afbeelding, zou zijn recht op afbeelding kunnen inroepen.”
maarten