Ik had graag jullie mening over het volgende: ik ben aan het overwegen om een tweedehands objectief te kopen nl de sigma AF 24-70 mm 2.8 EX DG macro voor nikon. Is dit een nuttig objectief? Ik heb momenteel enkel maar een 18 -200 mm 3.5-5.6. Alvast bedankt voor jullie reacties!
Ann | 25 november 2009 09:00
Ik heb geen notie van Sigma- lenzen, maar ik vrees zoal mocht ik ervoor kiezen het links zou laten liggen.
Waarom zal je zeggen:
1) Geen breedhoek meer, je begint pas vanaf 24mm (op een crop wordt dit dus al 34mm)
2) Als ik me niet vergis heeft sigma last van vignetting (zwarte hoeken) vanaf bepaalde range (had ooit een sigma 100-300 ten tijde van het analoog tijdperk)
3) De macro- functie is maar een tutter & bellen bijkomstigheid die je echt niet kunt gebruiken (op mijn ex 17-85mm van Canon stond dat ook, maar gaf triestige resultaten)
Denk en ik hoop dat er wat meer reacties komen, dat je beter af zult zijn met de Tamron 17-50mm f2.8
Zelf werk ik met de Canon EF-s 17-55mm f2.8 en die komt haast nooit van mijn body (ook al heb ik nog 2 andere lenzen) en die extra 15mm zoombereik ga je echt niet missen. In tegendeel, het zal je aanzetten om creatiever om te gaan en naar je onderwerp toe te stappen
Voor deze range zijn verschillende alternatieven.
Het voordeel van deze sigma is dat em een pak goedkoper is dan de Nikon, optisch goed is en vrij stevig van bouw. Er is vb ook nog de Tamrom 28-75/2.8 . Deze is goedkoop, erg scherp, maar van bouw iets minder stevig. Hij heeft ook iets minder breedhoek.
Wat is “nuttig” hee? Alles hangt ervan af wat je ermee gaat doen. Voor landschappen moet je deze niet nemen, maar het is zeker een mooi portretbereik - en inderdaad mis je wat groothoek. Je hebt natuurlijk de 18-200 nog voor wat groothoek.
Als het hem erom gaat om ervaring op te doen met objectieven die je een betere beeldkwaliteit bieden en die lichtsterker zijn, overweeg dan zeker ook de 50 mm f/1.8. Door het vaste brandpunt kan je niet zoomen, wat een zeer leerrijke ervaring is. Dit scherpt je creativiteit zeker aan, en het grote diafragma laat je toe creatieve scherptediepte-effecten te bereiken.
De plastic fantastic is een no-brainer. Oftwel, met de 50/1.8 kan je niet misdoen.
Naar studio kan je er normaal zowel full body als portret mee doen.
Je moet wel wat met de voetjes heen en weer schuiven.
In studio met een egale achtergrond is de bokeh ook erg goed en ga je nauwelijks onderscheid merken met de duurdere 1.4 versie. Je krijgt wat extra vignetting en onscherpte nr de rand. Ik vond dit prima; moet ik ze niet zelf gaan toevoegen achteraf
. Het open diafragma is goed voor flou artistic en in die setting kun je zelf met een gewone lamp werken en heb je geen flitsen nodig (aangezien je niet zoveel licht nodig hebt). Zorg wel voor een grote lichtbron die je vb met reflectie en een wit doek kan realiseren.
Ook buiten kan je de 50/1.8 prima inzetten. Goed voor vanalles: architectuur, portretten op straat enzovoorts. En opnieuw leuk om met de scherptediepte te werken.
In moeilijke lichtomstandigheden kan de bokeh dan een beetje minder zijn. Kleine lichtpunten die door bomen piepen zijn typisch een harde noot voor lenzen en daar kan je dan de intrinsieke kwaliteit van de bokeh op aflezen… Details voor bokehfreaks evenwel ….
Het vaste brandpunt scherpt je creativiteit aan.
Er schuilt evenwel ook een gevaar in. Soms kun je een bepaald beeld missen omdat je heel wat meer moeite moet doen om de juiste kadrering te vinden. De waarheid ligt wat in het midden.
maar het is een erg goede oefening om met weinig mooie resultaten te krijgen.
En optisch kan geen enkele zoom een prime verslaan.
Behalve de Nikon 14-24 dan, maar da’s de uitzondering op de regel.