VTB Fotoclub Gent

Ik bijt dan maar even de spits af. Als ik het goed onthouden heb: de laplanduil, deze middag gezien op de demonstratie van Elite Falconry.

Nog even ter herinnering: Chris en Freya zouden heel blij zijn als de aanwezige fotografen (een selectie van) hun foto’s zouden willen doorsturen.

mooie schilderijtjes voor mij

Ik kijk uit naar posts van andere mensen. Zie ik ook eens een nieuw prentje.
Voor het moment laat ik me wat gaan met Photoframe. Komt wel terug in balans, maar het is wel een leuk product.

Ik heb er mij ook eens aan gewaagd….

De 135/2 is niet alleen bekend om zijn scherpte maar ook om zijn romige bokeh (bokeh= de rendering door de lens van delen die niet in het scherpteveld liggen). De bokeh is erg romig. Smijt zo’n foto in uw soep en je hebt direct roomsoep .
Voor sommigen is een focus op het onscherpe gedeelte absurd maar voor mij is de manier waarop een lens onscherpte realiseert even belangrijk als zijn scherpte.

Om deze uw uit te testen ben ik wat boeketjes gaan schieten met heel wat bokeh.

Met de hoeveelheid blur die deze lens geeft, zie je ook direct dat het zicht van een SLR viewfinder niet klopt met de foto die genomen wordt.
De viewfinder zit er ongeveer 2,3 stops naast. Wat je ziet door uw viewfinder (dus op F2) komt eigenlijk overeen met F4.5.
Het voordeel is wel: if you like what you see, zet uw F-stop gewoon op F4.5 en that’s what you get. Met 4.5 zit je meteen ook in de sweetspot van deze lens (van F3.5 tot F5.6).
De manuele focus is ook heel leuk. De weerstand is heel goed gekozen. Door het erg hoge oplossend vermogen van de lens kan je ook (heel) goed zien of de focus goed zit. Dit is de eerste lens waar ik graag manueel mee focus omdat je effectief volledig ziet wat je aan het doen bent.
Bij dergelijke bokeh boeketjes of in het riet is het ook erg leuk. Je draait gewoon aan uw manuele focus en je ziet de scene zo veranderen. Rietjes komen in het scherpteveld en gaan er weer uit…. If you like what you see: F4.5 en ‘t is zowat geklonken.
Daarmee ben ik natuurlijk geen macro-fotograaf geworden, maar ‘t is wel leuk om er zo mee te werken.

Hier nog een reeksje rond Karen.
Ik heb deze keer soms gekozen voor wat minder toegankelijke, harde beeldjes. Het is hier niet direct de bedoeling om schoonheid te brengen, maar eerder een interessant beeld. Deze beelden moet je allicht een beetje langer laten doorsijpelen.

Benieuwd hoe het overkomt…

Na de nodige voorbereidingen heb ik dan eindelijk een shoot gehad met Karen.
Het was al een hele tijd geleden in de studio, dus het was serieus er weer inkomen. Mijn stijl begint zich duidelijk af te tekenen naar zachte portretten en beauty. Karen wou dan weer wat prentjes geinspireerd door Inglorious Bastards en de mode van de fifties.

Ik kon meteen mijn nieuwe lens eens uittesten. Het is de studio nog zoeken naar de juiste manier om die in te zetten.
Ze is wel vrij lang. Ik denk dat ze buiten beter tot haar recht gaat komen. Optisch is ze alleszinds heel sterk, zowel naar scherpte als bokeh.

En hier dan de prentjes. (Eerste is gemaakt met de 135/2. Het laatste is vooral bedoeld als grapje)
Misschien post ik nog een tweede reeksje.

135/2 aan 7.1 . Zelf aan deze F-waarde gaat het rechteroog en het oor al in het onscherpe.