Ik ben uiteindelijk eens uit mijn studio gekomen.
Je kan er leuke zaken doen, maar je mist een setting om wat authenticiteit te brengen.
Dus ben ik in een verlaten fabriek maar in het stof gaan rollen.
Je vreet meer stof , maar het schilt in de authenticiteit en het shopwerk. 
bloemenseizoen aangebroken voor nieuwe experimentjes met de voorzetlens
dames op zoek naar….
en kleinkinderen die weglopen van de vloed
viona
camera obscura
de landschapstekenaar
demoiselle
alles met de schetsmachine …
maarten.
… van het afgelopen salon.
mijn excuus: analoog en zelf ontwikkeld?
Dit is de jongste telg in de familie, maar wel een geboren modelletje.
Als ze een camera ziet, richt ze zich er spontaan op….T’ is ne sloeber… 
Deze is nog in progress.
Ik had graag eens gepolst naar een voorkeur rond uitsnede.
De voeten vind ik vrij redundant en zou die eerder weglaten.
Alleen met de voeten erbij heb je wel duidelijker het totaalbeeld dat de schaduw effectief van bij de voeten start en dus ahw de hare is.
